mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
Opmerking
  • De mail() functie is uitgeschakeld, het bericht kan niet verzonden worden.
Luc en Glenn zijn enthousiaste speakers op de BMX Print E-mail

 'BMX is geen sport, het is een leven'

Op de BMX wedstrijden zorgen speakers Luc en Glenn met al hun enthousiasme voor de goede sfeer. We zochten de jongens op en vroegen hun de hemd van het lijf over hun passie voor BMX.

Luc begon als BMX speaker op vraag van Frank Smets. ‘De eerste keer was met een Oldschool in Dessel. Het was tien jaar BMX Dessel. Daar was heel veel volk. Frank Smets vroeg me of ik geen omroeper wilde zijn. Ik had dat nog nooit gedaan en dan direct voor zoveel volk. Dat viel erg goed mee en bleef dat doen. De volgende wedstrijd was Massenhoven. Mijn echte eerste internationale wedstrijd was in Valkenswaard, als je Kortrijk niet meetelt. In Valkenswaard was het wel tof. In het Engels, in het Frans, dat was mijn vuurdoop. Vorig jaar deed ik ook de EK ronden in Dessel en ik hoop dat nog te mogen doen,’zegt Luc.

Dan kreeg Luc versterking met Glenn. ‘Luc vroeg me dan om te helpen. Ik had altijd al een passie voor BMX en zo wilde ik dat wel doen. De eerste keer was in Aarschot op een clubkampioenschap. Ik zat nog maar een drietal jaren in de BMX met de twee zonen. Samen met Luc zaten we in de club in Keerbergen. Daar heb ik wel wat getraind, maar geen wedstrijden gereden. Als zelfstandige wil ik niet veel risico’s nemen op dat vlak,’weet Glenn.

De jongens zijn erg bedreven in hun vak en kennen de renners allemaal met naam en toenaam. Niet gemakkelijk, dacht ik zo. Maar dat vinden ze zelf niet. ‘Gelukkig hebben we nog altijd de deelnemerslijsten. Elk jaar komen er nieuwe shirts, nieuwe helmen. Je kan niet elke piloot herkennen. Maar de meeste toppers  ken je wel uit de top drie of vier per reeks. Als je weet dat er al vlug 500 piloten meerijden, dan kun je die niet allemaal kennen natuurlijk. Ieder jaar heb je wel een reeks met veel talenten en zo leer al snel de namen. Bij de Boys 10 bijvoorbeeld heb je dit jaar Europese klasse en dan leer je snel. Dat is spannend en daar leef je ook naar toe als speaker. Je staat op die toren en je voelt die spanning direct aan. Na de wedstrijd leer je de mensen op de camping en dat maakt het toffer. BMX is geen sport, BMX is een leven. Je staat ermee op en je gaat ermee slapen. We zitten vier keer per week met de kinderen op training en dan ’s zondags nog als speaker,’vertelt Luc honderduit.

Ook Glenn heeft een passie voor BMX. ‘Via mijn jongste zoon ben ik in de BMX terecht gekomen. We kwamen terecht in de club in Keerbergen en zo zijn we al vijf jaar actief en twee jaar als speaker. Je bent altijd samen met je kinderen. Als zelfstandige kan je daar in de week niet altijd tijd voor maken. In het weekend kan dat wel en dat beleef je als speaker toch op een aparte manier.’

‘Bmx is een hechte groep. Van Boys vijfjarigen tot junior elite, het is één familie. Ze geven nu premies voor burenbarbecues. Op de BMX is dat elke week het geval. Het is zelfs geen buurtbarbecue, het gaat over de taalgrens heen. Er zijn niet veel Walen, maar wel enkele kleppers, zoals  Dubois bijvoorbeeld. Wel spijtig dat we hem in eigen land niet veel zien. Ik kan hem wel verstaan dat hij meer in Frankrijk rijdt. Dat is het hol van de leeuw op gebied van BMX.,’gaat Luc enthousiast verder.

‘Problemen worden direct uitgepraat. Soms zonder dat de ouders het weten. Het is echt mooi om dat te zien. Als zowel de ouders als de kinderen een fijne tijd hebben, wat wil je nog meer dan,’weet Glenn.

Uiteraard hebben Luc en Glenn al mooie dingen beleefd en hebben ze enkele anekdotes in petto. ‘De mooiste was met Roy van den Berg in Zwolle. Het was de derde kwalificatiereeks en die jongen trapt zijn ketting over in de start. Puur op techniek, met pompen en liften eindigt hij nog als vierde. Hij plaatst zich voor de kwartfinales, start en dan gebeurt juist hetzelfde en hij doet het weer. Hij plaatst zich ook voor de halve finale, dat was ongelooflijk mooi. Om nooit te vergeten.  Dat was pure klasse, ‘haalt Luc aan.
‘Het EK in Dessel was persoonlijk voor mij één van de mooiste momenten. Beroepsmatig kan ik er zaterdag niet bij zijn. Door het vele publiek gaf het mij kippevel als speaker,’zegt Glenn.

Als ultieme wens wil Luc eens speaken op een WK. ‘Ik heb het WK in Valkenswaard meegemaakt als toeschouwer. Op een heel groot scherm kon je alles goed volgen. Het was fantastisch. Het was ook zeer goed georganiseerd. Er stonden helicopters klaar als er iemand viel, het Rode Kruis was overal aanwezig. Binnenkort mag ik in Valkenswaard ook gaan speaken. Dat is iets om naar uit te kijken. Nu heeft Zolder veel kans om het WK te organiseren. Daar hebben ze alle infrastructuur om het goed te organiseren,’besluit Luc.

 

 


 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Ververs